حرارت بی‌حد حماسه؛ نسل غیور جامانده از ورزشگاه رسالت به فرمانده سلام داد

به گزارش ندای برخوار؛ آن چنان که پیش از این نیز وعده داده شده بود، روز گذشته (شنبه 9 مهرماه 141) ورزشگاه رسالت دولت آباد با میزبانی از فرزندان و آینده‌سازان ایران اسلامی که با خانواده های خود در اجتماع بزرگ نسل غیور حضور پیدا کرده بودند، شور و حال و حرارتی دیگرگون یافت. جایی‌که […]

به گزارش ندای برخوار؛ آن چنان که پیش از این نیز وعده داده شده بود، روز گذشته (شنبه 9 مهرماه 141) ورزشگاه رسالت دولت آباد با میزبانی از فرزندان و آینده‌سازان ایران اسلامی که با خانواده های خود در اجتماع بزرگ نسل غیور حضور پیدا کرده بودند، شور و حال و حرارتی دیگرگون یافت.

جایی‌که بنابر اعلام مسئولان و متولیان این رخداد، سرودهای «سلام فرمانده» و «رفیق شهیدم» از بهشت واژه‌ها در همدلی با کودکان و نوجوانان آینده‌ساز ایران اسلامی، صلابت و حماسه حضور را بار دیگر معنا کردند و از یک سو به فرمانده زمان یعنی حضرت بقیة الله اعظم (عج) و از سوی دیگر به تمامی نسل سلیمانی‌ها، حججی‌ها، باکری‌ها، همت‌ها، چمران‌ها، متوسلیان‌ها و… سلامی جانانه، عاشقانه و صادقانه فرستادند.

ایمان، تقدس و غرور؛ تبلور واژه سه رنگ پرچم مقدس ایران

حضور گسترده، انبوه و سیل‌آسای چندین هزار نفری، از مادران و پدران تا کودکان و نوجوانانی که بنا به وعده از پیش داده‌شده خود را با پرچم‌های سه رنگ مقدس ایران‌مان به ورزشگاه رسالت دولت آباد رسانده بودند، نوید بخش تجلی شکوه حماسه‌ای دیگر بود.

در دست هر یک از حاضران به ویژه کودکان و نوجوانان دهه نودی، پرچم سه‌ رنگ پرافتخار ایران، تمثال رهبر معظم انقلاب اسلامی و تصاویر شهدا بود. جایی‌که می‌شد هنگام رجز خوانی و همخوانی سرودهای «سلام فرمانده» و «رفیق شهیدم» و تکان دادن این پرچم‌ها، با رنگ سرخ آن سرخی خون شهدا و عرض ارادت به تمامی بزرگ‌مردانی که عاشقانه و خالصانه برای پاسداری امنیت کشورمان به میدان رفتند، با سپیدی رنگ پرچم که تام و تمام نشان‌دهنده صلح، مهر و دوستی ایرانیان است و سبزی آن که بازتابی از الوهیت، عرفان، معرفت و دین آمیخته با فرهنگ ایرانی و انقلابی است را به تماشا نشست.

صلابت سلام فرمانده نوجوانان، تضمین آرامش فردای ایران

زمانی‌که حاج ابوذر روحی خواننده سرود «سلام فرمانده»، آغاز به خواندن نخستین بند (عشق جانم؛ امام زمانم) از این سرود فراگیر کرد، جمعیت چنان یک‌صدا با او همدل و همراه شد که جز غرور، افتخار و عشق را نمی‌توان در تعبیر این هم‌صدایی هم‌نشین کرد.

زمانی‌که ترجیع‌بند این سرود (سلام فرمانده، سلام از این نسل غیور جامانده) پخش می‌شد، دستان کودکان و نوجوانان بود که به نشانه سلام نظامی کنار پیشانی‌شان قرار می‌گرفت؛ با دیدن این تصویر می‌شد در کنار افتخار به این نسل، اطمینان از آرامش و امنیت مرزهای کشورمان را در سایه چنین افراد متعهد، مخلص، عاشق و صادق حس کرد و سینه جلو داد و فارغ از سن و سال، دم به نوای جانانه آن ها داد و فریاد زد “سلام فرمانده”.

 

شریف و نجیب و عجیب و حریف صحنه‌ای بود. برای هر آن کس که چه در ظاهر و چه در باطن، قصد و خیال چشم داشتن به حریت، صلابت و اقتدار ایران عزیز را داشته و دارد، در مواجهه با این سیل غرورآمیز و در اتکا به این نسل پرافتخار، دشمن هرچه تا بن دندان مسلح تر باشد توان یاری و ایستادن در برابر این نمادهای البرز و دماوند و سبلان و سیل خروشان غیرتمند اروند کودکان و نوجوانان ایران فردا و نسل آینده‌ساز ایران را نخواهد داشت.

با این نسل غیور و استوار چون کوه، زهی خیال باطل که دشمنان بخواهند چه امروز و چه فردا چشم به ریگی و سنگی از خاک ایران داشته باشند چه رسد به خاک پاک سرزمین‌مان. چراکه نسل طلایه‌دار ایران در سایه فرماندهی کل قوا از یک‌سو و وجود الگوهایی چون شهدای بلندمرتبه دفاع مقدس، مدافع حرم و سرسلسله‌دار و قله‌نشین آن‌ها سردار سپهبد شهید حاج‌قاسم سلیمانی حتی اگر بخواهند نیز نمی‌توانند به امیال کوته‌بینانه خود دست یابند.

انتهای پیام/