با امامزاده نرمی بیشتر آشنا شوید/ از تائید آیت الله مرعشی تا شفایافتن زنی که از خانه طرد شده بود

به گزارش ندای برخوار؛ امامزاده ابراهیم معروف به امامزاده نرمی در فاصله ۳ کیلومتری مرکز شهر دولت آباد و در محله ای به نام زمان آباد یا نَرمی واقع شده است. سیدالکریم حضرت ابراهیم معروف به امامزاده نرمی برادر تنی امام رضا (ع) است و مردم شهرستان افتخار دارند که مزار شریف آن حضرت در برخوار واقع شده است.

این امامزاده از فرزندان حضرت موسی بن جعفر (ع) می باشد که در تمام طول سال به ویژه پایان هفته، ایام سوگواری ائمه معصوم، ماه مبارک رمضان، ماه محرم الحرام، عید نوروز و… پذیرای زائران زیادی از گوشه و کنار شهرستان و استان است.

از امامزاده نرمی به عنوان یکی از بقاع معروف و زیارتگاه‌های مشهور و پر زائر استان اصفهان یاد می شود که مرقد مطهّر فرزند حضرت ابراهیم (ع) (حضرت اسماعیل (ع)) هم در جوار پدر آرام گرفته است.

در فضای بیرونی این آستان مقدس علاوه بر دفن اموات، قبور مطهر شهدای محله امامزاده نرمی نیز واقع شده است.

گرچه ساختمان قدیمی و گنبد امامزاده ابراهیم در سال های اخیر برای گسترش و بازسازی آن کمی تخریب و دچار تغییر شده است، ولی به همت و کمک های مردم و زائران تکمیل و زیباسازی فضاهای اطراف و همچنین گنبد حرم مطهر درحال انجام است.

در اعیاد و مناسبت های مختلف گروه نقاره زنی آستان مقدس حضرت ابراهیم (ع) همانند حرم مطهر امام رضا (ع) به نقاره زنی می پردازند که فضای بسیار زیبا و شبیه به حرم حضرت رضا (ع) را فراهم می کند.

امامزاده نرمی و تایید بزرگانی همچون آیت الله مرعشی

رئیس حوزه علمیه اصفهان پیرامون این امامزاده چنین گفته است: “امامزاده نرمی جزو امامزادگانی است که در میان عوام و خواص جایگاه خودش را دارد و جا افتاده است و تأیید بزرگانی همچون آیت‌الله مرعشی نجفی را دارد. همه باید شاکر باشید که خادم شاهزاده ابراهیم (ع) به عنوان برادر بلافصل امام رضا (ع) شده‌اید.”

عالم و مورّخ بزرگ حاج محمّد هاشم‌بن محمّد علي خراساني مؤلّف كتاب منتخب الـتّـاريخ در صفحه751 اين كتاب مي‌نويسد: «حقير مقيّد شدم كه قبور بعضي بزرگان را ذكر كنم كه ياد و ذكر خيري از آن‌ها باشد.» سپس ايشان نام پنج مكان از قبور امام‌زادگان شريف مدفون در اصفهان را با مشخصّات و محل دفن ذكر نموده‌اند و مكان پنجم را اين‌گونه معرفي كرده‌اند كه : «قبر شريف جناب امام‌زاده ابراهيم بن موسي بن جعفر (ع) كه واقع است در يكي از بلوک اصفهان و او آلان مشهور است به امام‌زاده نرمي.»

کرامات و معجزات حضرت ابراهیم (ع) و فرزندش

یكی از ره‌یافتگان حریم كرامت سیدالكریم و فرزندش (ع)خانم فاطمه زین‌العابدین است. بیماری اعصاب، سردرد و از خودبی‌خود‌شدن، امان از او گرفته و كار به جایی رسیده است كه كارهای خانه را نمی‌تواند انجام دهد و رفتن به بیمارستان برنامه‌ی عادی و روزمرّه‌ی خانواده شده است و حتّی بعضی روزها دو سه بار به بیمارستان خورشید رفت و آمد می‌كنند .

همسر ایشان آقای صادقی برای بهبود حال ایشان از هیچ كاری دریغ نورزید و تمام توان و وقت خود را صرف این كار كرد ولی نتیجه‌ای نگرفت. دیگر در فضای خانه از نشاط و امید خبری نیست و آقای صادقی تاب و شكیبایی ندارد. تا این كه بر اثر ناراحتی زیاد به برادر خانمش می‌گوید: « فاطمه را به امامزاده ببر وا گر حالش خوب نشد نیاورش». برادر فاطمه نیز وقتی وضعیت را این‌گونه می‌بیند، فاطمه را به آستان مقدّس فرزند موسی‌ بن جعفر (ع) می‌برد. مادر، مادر شوهر و خواهر فاطمه نیز همراه او هستند.

چگونه است حال دردمند و گرفتاری كه علاوه بر تحمّل درد، امید به نجات و رهایی ندارد و حتّی از خانه، دلشكسته بیرون آمده است!؟

برادر نیز در حال دخیل بستن به او نهیب‌می‌زند كه: “تا خوب نشدی به خانه بر نخواهی گشت.”

این جاست كه با دلی شكسته و از كسان بریده، دست به دامن حضرت ابراهیم (ع) و فرزند بزرگوارش حضرت اسماعیل (ع) می‌شود و شفای خود را از پسر موسی بن جعفر (ع) می‌خواهد.

همراهان مشغول ذكر و دعا می‌شوند. در آن میان چند دفعه فاطمه از حالت عادی خارج می‌شود و اطرافیان با گریه و توسّل به دورش حلقه می‌زنند و عاجزانه شفای او را از فرزند موسی بن جعفر (ع) می‌خواهند. آخرین بار كه از خود بی خود می‌شود، كسی از اطرافیان به دور بسترش نمی‌آید! در حالتی كه نمی‌داند خواب است یا بیدار، خورشید كرامت طلوع می‌كند. سیدی بزرگوار با شالی سبز رنگ و در نهایت جذّابیت و زیبایی، دست كرم به سر بیمار دلشكسته می‌كشند، چیزی در دستش می‌گذارند و می‌فرمایند: “بلند شو خوب شدی.”

خداوندا! فاطمه شفا پیدا كرده است.

مشتش را باز می‌كند؛ سكّه‌ای پنجاه ریالی در مشت خود می‌بیند‌ كه آن را به عنوان تبرّک نگهداری می‌كند.

آن شب تا به صبح حرم، سراسر سلام و صلوات و ذكر و روضه خوانی بود، تا اینكه صبح گروه زیادی از اهالی شاپورآباد و اهل امامزاده جمع می‌شوند و مردم شاپورآباد با طبل و موزیک و فیلمبرداری به استقبال شفا یافته می‌روند.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی سیدالکریم (ع)

زیارت نامه حضرت ابراهیم (ع) و فرزندشان حضرت اسماعیل (ع)

بِسمِ اللَّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ

اَلسَّلامُ عَلَيْكُما اَيُّها‌السَّيدانِ‌الَزَّكـيّانِ‌الطّاهِرانِ‌الوَليّانِ، وَالدّاعِيانِ‌الحَفِيّانِ اَشْهَدُ اَنـَّكُما قُلْتُما‌حَقّاًوَ‌نَطَقْتُماحَقّاً، وَصِدْقاً وَدَعَوْتُما ‌اِلي‌‌ مَولايَ‌ وَ‌موْلاكُما علانِيَةً وَ سِرّاً، فازَ مُتَّبِعُكُما وَنَجي‌مُصَّدِقُكُما وَخابَ وَخَسِرَمُكَذِّبـُكُما، و المُتُخَلِّفُ عَنْكُما اِشْهَدالي بِهذِهِ الشَّهادةِ لِأكُونَ، مِنَ  الْفائَزينَ  بِمَعْرِفَـتِكُما وَ طاعَتِكُما وَ تَصْديقِكُما و اِتّـباعِكُما وَ اَلسَّلامُ عَلَيْكُما يا‌سَيّدَيْ وَ اَبْنَیْ‌سَيّدي، اَنتُما بابُ‌الّله المُؤتي‌مِنهُ والمَأخوذُ‌عَنْهُ اَتَيْتُكُما زائراً، وَحاجاتي‌لَكُما مُسْتَوْدِعاً وَ‌ها اَناذا اَسْتَوْدِعُكُما ديني، وَ‌اَمانَتي وَ‌خَواتيمِ عَمَلي‌وَ‌جَوامِعَ اَمَلي‌اِلي‌منْتَهي‌اَجَلي، و السَّلامُ عَلَيكُما وَ رَحمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُه.

سلام بر شما اي دو آقا و سيّدِ نيكوكار، پاك و صاحب اختيار، و دعوت كننده به حق با مهرباني گواهي مي‌دهم كه شما حق را بيان كرديد و بر اساس حق و راستي سخن گفتيد و به سوي پروردگارمان به طور آشكارا و پنهان دعوت كرديد، كسي‌كه از‌شما پيروي‌كند رستگار است وكسي‌كه شمارا تصديق‌كند نجات يافته است وكسي‌كه شما را تكذيب‌كند، و با شما مخالفت كند نا اميد و زيان‌كار است به اين شهادتي كه دادم [در‌نزد خداوند] برايم گواهي دهيد، تا در‌اثر شناخت و پيروي و تصديق و دنباله روي از شما رستگار شوم، و سلام بر شما اي دو آقا و سيّد و اي فرزندان امام و آقاي من[حضرت موسي بن جعفر(ع)]، شما دروازه‌هاي رحمت خداوند هستيد كه [امّت] از‌آن وارد مي‌شوند و از‌آن [حاجات خود‌ را] مي‌گيرند به درگاه‌شما آمدم، و حاجات‌ و خواسته‌هايم و من اکنون به شما مي‌سپارم دين،امانت، عاقبت كار و تمام آرزوهايم را تا آخر عمرم، و سلام بر شما باد و رحمت و بركات خداوند بر شما باد.

انتهای پیام/