به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ندای برخوار»؛ هانیه عباسی خبرنگار ندای برخوار در یادداشتی نوشت: روز خبرنگار، روز پاسداشت مردان و زنانی است که روایتگر لحظههای این سرزمیناند؛ آنان که با چراغ قلم، تاریکیِ بیخبری را کنار میزنند و با شجاعت، حقیقت را آنگونه که هست به تصویر میکشند؛ مردان و زنانی که گاه در هیاهوی خبرها دیده نمیشوند اما بیحضور آنان بسیاری از واقعیتها هرگز به چشم و گوش جامعه نمیرسد.
خبرنگار، تنها راوی یک رویداد نیست؛ او چشم بیدار جامعه است؛ صدای مردم و آیینهای که دردها، امیدها، مطالبات و افتخارات یک سرزمین را منعکس میکند. او در میان اتفاقات روزمره، آنچه را که شاید از نگاه دیگران پنهان بماند، میبیند و تلاش میکند آن را به روایت تبدیل کند؛ روایتی که باید هم امانتدار واقعیت باشد و هم پاسدار اعتماد مخاطب.
در روزگاری که خبر با سرعتی شگفتانگیز در جهان میپیچد و گاه یک اتفاق در چشم برهمزدنی از نقطهای دور به صدر توجه افکار عمومی میرسد، هنوز این قلم است که به خبر معنا میدهد؛ هنوز این خبرنگار است که میان انبوه روایتها، حقیقت را جستوجو میکند و گاه برای رساندن یک صدا از آسایش خود میگذرد.
پشت هر خبر، فقط چند خط نوشتهشده روی صفحه نیست؛ گاهی ساعتها پیگیری، تماسهای بیپاسخ، انتظار برای دریافت یک پاسخ، جستوجوی منابع و تلاش برای رسیدن به روایتی دقیق قرار دارد. خبرنگاری از بیرون شاید ساده به نظر برسد اما در میدان عمل، مسیری است که گاه با بیتوجهی، بیمهری، برخوردهای نامناسب، توهین و حتی تحقیر همراه میشود.
چه بسیار خبرنگارانی که تنها به جرم پرسیدن یک سؤال، متهم به حاشیهسازی شدهاند؛ برای پیگیری یک مطالبه، با درهای بسته مواجه شدهاند و برای رسیدن به یک پاسخ، بارها و بارها مسیرهای تکراری را پیمودهاند. گاهی مسئولان، رسانه را تا زمانی میخواهند که خبر در مسیر مطلوب آنان حرکت کند؛ اما درست از جایی که خبرنگار سؤال میپرسد، مطالبه میکند و پاسخ میخواهد، اهمیت رسانه در نگاه برخی کمرنگ میشود؛ با این همه خبرنگار از مسیر خود عقب نمینشیند، چراکه مطالبهگری برای او صرفاً یک وظیفه اداری نیست، بلکه بخشی از هویت حرفهای اوست.
پشت بسیاری از گزارشها، درد مردمی قرار دارد که شاید تریبونی جز رسانه برای شنیدهشدن ندارند؛ مردمی که از یک مشکل شهری، یک مطالبه اجتماعی، یک کمبود، یک بیعدالتی یا مسئلهای که مدتهاست بیپاسخ مانده، سخن میگویند و انتظار دارند کسی صدایشان را بشنود.
و چه بسیار خبرنگارانی که در روزهای جنگ و بحران بیآنکه چشم به دیدهشدن و قدردانی داشته باشند، در صحنه ماندند. در میان اضطراب، دود و آتش، دوربین و قلمشان را به دست گرفتند و روایتگر لحظههایی شدند که شاید برای همیشه در حافظه این سرزمین باقی بماند. آنان در سختترین روزها، کنار مردم ایستادند تا حقیقت گم نشود؛ بیخوابی کشیدند، خطر را به جان خریدند و گاه سهمشان از تمام این مجاهدت، تنها سکوت و نادیدهگرفتهشدن بود.
امروز، روزی است برای یادآوری همین تلاشهای خاموش و ادای احترام به کسانی که خود کمتر دیده شدند، اما برای دیدهشدن حقیقت ایستادند.
در میان همه دشواریهای این مسیر، اما لحظههایی وجود دارد که خستگی را از تن خبرنگار بیرون میکند؛ لحظهای که پس از ساعتها جستوجو، پیگیری و پرسش، حقیقت آشکار میشود؛ زمانی که پاسخ یک مطالبه به دست میآید، صدای یک شهروند شنیده میشود، مسئولی برای یک مشکل پاسخ میدهد یا گزارشی میتواند توجهها را به مسئلهای جلب کند که مدتها در حاشیه مانده است.
شاید همین لحظههاست که خبرنگار را در این مسیر نگه میدارد؛ شوق رسیدن به حقیقت، شوق پیدا کردن آن نقطهای که روایتها به واقعیت میرسند و احساس اینکه یک گزارش، هرچند کوچک، توانسته است صدای کسی را به گوش دیگری برساند.
خبرنگار، تنها انعکاسدهنده رویدادها نیست؛ بلکه پلی است میان مردم و مسئولان، تریبونی برای شنیدهشدن مطالبات و آیینهای برای ثبت روزهایی که بر این دیار میگذرد. از همین رو، هر روایت برای ما امانتی است که باید با صداقت، مسئولیت و عشق به مردم به سرانجام برسد.
این امانت البته ساده نیست. خبرنگار باید میان سرعت و دقت، میان مطالبهگری و انصاف، میان شجاعت و مسئولیتپذیری حرکت کند؛ چراکه یک تیتر میتواند امید بیافریند، یک گزارش میتواند مسئلهای را به جریان بیندازد و یک روایت نادرست نیز میتواند اعتماد مخاطب را خدشهدار کند. اعتبار رسانه، حاصل یک روز و یک خبر نیست؛ حاصل سالها درست دیدن، درست پرسیدن و درست روایت کردن است.
روز خبرنگار، فرصتی است برای ادای احترام به همه خبرنگاران، عکاسان، فعالان رسانهای و صاحبان قلمی که بیهیاهو در مسیر آگاهیبخشی، مطالبهگری و خدمت به مردم گام برمیدارند؛ کسانی که شاید نامشان همیشه در صدر خبرها نباشد، اما بخش مهمی از آنچه امروز از جامعه به یاد میماند، حاصل نگاه و روایت آنان است.
به احترام تمام کسانی که قلمشان را امانتدار حقیقت میدانند؛ به احترام خبرنگارانی که صدای بیصدایان میشوند؛ و به احترام همه آنان که برای ثبت واقعیتهای امروز، روایت فردای این سرزمین را میسازند.
برای ما، هر خبر تنها یک تیتر نیست؛ پشت هر تیتر، مردمی هستند که باید دیده شوند، حرفهایی هستند که باید شنیده شوند، و سرزمینی است که باید روایت شود.
روز خبرنگار را به تمامی اصحاب رسانه، خبرنگاران پرتلاش و دغدغهمند شهرستان برخوار و سراسر ایران عزیز صمیمانه تبریک میگوییم؛ باشد که قلمهایمان همواره استوار، نگاهمان روشن، صدایمان رسا و قدمهایمان در مسیر حقیقت، ماندگار باشد.
روز خبرنگار گرامی باد؛ به احترام قلم، به احترام حقیقت، و به احترام آنان که روایتگر صادق این سرزمیناند.
انتهای پیام/
