به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ندای برخوار»؛ مجلس تعزیه شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) عصر امروز (جمعه دوم مردادماه 1405) در دولت آباد تنها روایتگر حماسه کربلا نبود؛ این مجلس به صحنهای از همدلی، نوعدوستی و مسئولیت اجتماعی تبدیل شد؛ جایی که خیران، مردم، تعزیهخوانان و حتی خانوادهای که خود درگیر بیماری سرطان است، دست در دست هم دادند تا باری از دوش بیماران سرطانی بردارند.
همزمان با برگزاری مجلس تعزیه، آیین گلریزان برای حمایت از بیماران سرطانی آغاز شد. در همان دقایق ابتدایی، حمید مرادی مجری برنامه، از حاضران خواست هر کس به اندازه توان خود در این حرکت خداپسندانه سهیم شود.
او خطاب به حاضران گفت که در این گلریزان، بزرگی یا کوچکی مبلغ اهمیت ندارد و هر کس به اندازه وسع خود میتواند در این کار خیر مشارکت کند؛ حتی اگر مبلغ کمک به نیت حضرت امیرالمومنین (ع) ۱۱۰ هزار تومان باشد. این جمله، فضای مراسم را از یک دعوت ساده برای کمک، به دعوتی برای مشارکت همگانی تبدیل کرد.
حمید مرادی سپس از حاضران خواست تلفنهای همراه خود را آماده کنند تا شماره کارت گلریزان را اعلام کند. لحظاتی بعد، صدها نفر گوشیهای خود را در دست گرفتند و آماده ثبت شماره کارت شدند. او در ادامه با لبخند از مردم خواست گوشیهایشان را بچرخانند و در یک لحظه، تلفنهای همراه در دستان حاضران بالا آمد؛ صحنهای که نشان میداد مردم پیش از شنیدن شماره کارت نیز تصمیم خود را برای مشارکت گرفتهاند. با اعلام شماره کارت، واریز کمکها آغاز شد و در کنار کارتخوانی که میان جمعیت در گردش بود، کمکهای مردمی یکی پس از دیگری به حساب گلریزان واریز میشد.
هنوز زمان زیادی از آغاز گلریزان نگذشته بود که نخستین خیر با اهدای ۲۰۰ میلیون تومان، شروعی چشمگیر برای این حرکت خیرخواهانه رقم زد. پس از آن نیز خیران دیگری با اهدای مبالغ ۱۰۰، ۸۰، ۵۰، ۳۰، ۲۲، ۲۰ و ۱۰ میلیون تومان و دهها کمک دیگر، یکی پس از دیگری به جمع نیکوکاران پیوستند.
در کنار این کمکهای چشمگیر، کارتخوان گلریزان نیز میان جمعیت در گردش بود و مردم با مبالغ مختلف در این کار خیر مشارکت میکردند. برخی یک یا دو میلیون تومان، برخی پنج و ۱۰ میلیون تومان و برخی نیز مبالغ کمتر یا بیشتری پرداخت میکردند. در این مراسم هیچ مبلغی کوچک شمرده نمیشد و هر مشارکتی، نشانهای از همراهی مردم با بیماران سرطانی بود.
اما شاید ماندگارترین صحنه این گلریزان، زمانی رقم خورد که خانوادهای که خود با بیماری سرطان دستوپنجه نرم میکند، مبلغ ۲۰۰ هزار تومان به گلریزان اهدا کرد. مبلغ این کمک در برابر ارقام چند ده و چند صد میلیون تومانی ناچیز به نظر میرسید، اما همان لحظه به یکی از تأثیرگذارترین تصاویر مراسم تبدیل شد؛ تصویری که نشان داد ارزش یک کمک، بیش از آنکه به مبلغ آن وابسته باشد، به نیت و احساس مسئولیت انسانی گره خورده است.
حضور تعزیهخوانان تنها به اجرای مجلس ختم نشد؛ آنان نیز با مشارکت در گلریزان، همنوا با مردم در حمایت از بیماران سرطانی سهیم شدند و پیام مواسات و فداکاری را در عمل به نمایش گذاشتند.
روند اعلام کمکها لحظهبهلحظه ادامه داشت. هر بار که نام خیری اعلام میشد، صلوات حاضران فضای مجلس را پر میکرد و موج تازهای از مشارکت شکل میگرفت. بسیاری از حاضران نیز بدون آنکه نامی از آنان برده شود، از طریق کارتخوان یا انتقال وجه، سهم خود را در این حرکت خیرخواهانه ادا کردند.
در پایان این آیین، مجموع کمکهای نقدی مردم به یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان رسید؛ رقمی که حاصل مشارکت خیران، بازاریان، تعزیهخوانان و مردم نیکاندیش شهرستان برخوار بود.
اما شاید مهمترین دستاورد این گلریزان، نه عدد نهایی آن، بلکه تصویری بود که از سرمایه اجتماعی مردم برخوار به نمایش گذاشت. در این مراسم، کمک ۲۰۰ هزار تومانی خانوادهای درگیر سرطان، در کنار اهدای صدها میلیون تومان از سوی خیران، معنا پیدا کرد و نشان داد در فرهنگ نیکوکاری، ارزش مشارکت با میزان توان مالی سنجیده نمیشود.
این گلریزان تنها یک برنامه برای جمعآوری کمک مالی نبود؛ بلکه نمایش وحدت، اعتماد و همدلی مردمی بود که ثابت کردند وقتی پای نجات جان انسانها و حمایت از خانوادههای گرفتار بیماری در میان باشد، همه در یک صف میایستند؛ یکی با چند صد میلیون تومان، دیگری با چند صد هزار تومان، اما همگی با یک نیت مشترک؛ امید بخشیدن به بیماران سرطانی و خانوادههایشان.
انتهای پیام/
