دختران، شکوفه‌های ایستاده در هیاهوی وطن

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ندای برخوار»؛ هانیه عباسی خبرنگار ندای برخوار در یاداشتی نوشت: در تقویم زندگی، روزها تنها اعداد نیستند؛ برخی روزها، آینه‌هایی هستند که حقیقت هستی را به ما بازمی‌تابانند.

امروز، در حالی که جهان اسلام، روز دختر را با جرقه‌هایی از شادی و رنگ‌های شاد جشن می‌گیرد، نگاهی عمیق‌تر و متفاوت‌تر، ما را به سوی معنای حقیقیِ این روز می‌برد؛ نگاهی که از میانِ تضادِ «معصومیتِ کودکانه» و «عشقِ بی‌کران به وطن»، جرقه‌ای از حق را در خود دارد.

دختر بودن، در نگاهِ اول، شاید تنها به معنای لطافت، زیبایی و رویاپردازی باشد؛ اما اگر نگاهمان را از سطحِ کلمات فراتر ببریم و به عمق تاریخ و ایثار بنگریم، می‌بینیم که دختران، ستون‌های پنهانِ حماسه بوده‌اند.

آن‌ها که در آرامش خانه‌ها و در میانِ هیاهویِ مدرسه، نه تنها رویاهایِ شخصی، بلکه آینده‌ یک سرزمین را در دل خود می‌پروراندند؛ امروز، در این روز خاص، یادِ آن فرشته‌های کوچکی می‌افتیم که در مدرسه‌ای در میناب، مفهومِ «فداکاری» را به شکلی بی‌نظیر بازتعریف کردند.

آن‌ها که در اوجِ دورانِ تحصیل، زمانی که قلمِ در دستشان باید خطوطِ کتاب‌ها را ترسیم می‌کرد، با تمامِ وجود، خطِ مرزی میانِ زندگی و مرگ را با خونِ پاکشان ترسیم نمودند؛ آنها نشان دادند که دختر بودن، برخلاف آنچه برخی می‌پندارند، مانعی برای حماسه نیست؛ بلکه، معصومیت، قدرتمندترینِ موتورهایِ حرکت برای رسیدن به حقیقت و شجاعت است.

آن دخترانِ شهید، با گذشتن از مرزهایِ معصومیت، به ما آموختند که عشق به وطن، نیازی به سن و سال ندارد؛ بلکه عشق به وطن، یک بصیرت است.

آن‌ها با آن نگاهِ پاک و آن قلب‌هایِ بی‌گناه، فهمیدند که ایران، تنها یک جغرافیا نیست، بلکه یک امانت است که باید با تمامِ وجود از آن پاسداری کرد.

آن دخترکان با رفتن به سوی شهادت، ثابت کردند که دختران، نه تنها آینده یک خانواده، بلکه نگهبانانِ آرمان‌هایِ یک ملت هستند.چقدر دشوار و در عین حال باشکوه است این تقابل؛ که در میانِ کتاب‌های درسی و کیف‌های مدرسه، معنایِ بزرگ‌ترینِ فداکاری‌ها نهفته باشد.

آن‌ها که در میانِ صدایِ گچ و تخته‌سیاه، ندایِ ایثار را شنیدند و در پاسخ، با تمامِ وجود، به استقبالِ آسمان رفتند؛ در واقع رفتند تا ما بدانیم که شکوفه‌ها اگر در مسیرِ حق، به خون آغشته شوند اما هرگز پژمرده نمی‌شوند، بلکه به درختی تبدیل شده که سایه امنیت و سربلندی را بر سرِ نسل‌هایِ آینده گسترده است.

امروز، در روزِ دختر، یادِ آن‌ها تنها یک یادآوریِ ساده نیست؛ بلکه یک سوگِ باشکوه و یک افتخارِ بی‌پایان است؛ ما امروز به تمامِ دخترانی که با لطافتِ خود، جهان را زیباتر می‌کنند و در عین حال، با صلابتِ خود، از ارزش‌هایِ این سرزمین دفاع می‌کنند، درود می‌فرستیم و در این میان، یادِ آن شهدایِ عزیزِ میناب، همچون عطری است که در هوایِ این روز می‌پیچد و به ما یادآوری می‌کند که شکوفه‌هایی که برای ایران، به آسمان رفتند، هرگز از یاد نخواهند رفت.

آن‌ها رفتند تا ما بدانیم که دختر بودن، یعنی داشتنِ قلبی که همزمان، هم از رگِ گردنِ مادر نرم‌تر است و هم از کوه‌هایِ وطن سخت‌تر.

آن‌ها رفتند تا بدانیم که معصومیت، وقتی با عشق به وطن پیوند می‌خورد، به قدرتی تبدیل می‌شود که می‌تواند تاریخ را تغییر دهد.

سلام بر تمامِ دختران؛ از رویاپردازانِ کوچک تا قهرمانانِ بزرگ! یاد و خاطره شهدای عزیز مدرسه میناب، در قلب‌هایِ تاریخ، جاودانه باد…

انتهای پیام/