به گزارش ندای برخوار؛ زنده یاد مرحوم استاد نبی الله فقیه حبیب آبادی در سال 1300 چشم به جهان گشود. او بزرگ مردی از تبار عاشقان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بود که شبانه روز خود را صرف تعزیه و شبیه خوانی می کرد. عمری پر بار داشت اما به علت هجوم سبک های مختلف تعزیه مانند سبک تهران و قزوین و از بین رفتن سبک اصیل اصفهان، سبک این بزرگمرد کم کم رو به فراموشی رفت و خصوصیات فنی آن ناشناخته ماند.
او می خواست تا در هر مجلس و جمعی که هست، از امام حسین (ع) و تعزیه سخن به میان باشد برای همین همیشه در جمعی که حضور داشت، سخن از تعزیه بود.
با وجود اینکه او مبارز خوان بود بو نقش دشمن امام حسین (ع) را اجرا می کرد، اما هنگام خواندن نسخه به گریه می افتاد و این نشان از اخلاص و نیت پاک او دارد. مهارت مرحوم نبی الله فقیه حبیب آبادی در تعزیه خوانی آخر او را به استاد تعزیه ایران معروف کرد و در جای جای ایران او نام آشنا بود.
استاد نبی الله فقیه شهرت و مهارت خاصی در زمینه مخالف خوانی به ویژه شمر بن ذی الجوشن (لعنه الله علیه) داشت و به جرأت می توان گفت تاکنون نظیر او را در این نقش کمتر شاهد بوده ایم.
مرحوم نبی الله فقیه به عنوان سرپرست گروه تعزیه خوانان حسینیه حضرت اباالفضل (ع) حبیب آباد (مشهور به محله پایین) بود و به تربیت تعزیه خوانانی پرداخت که امروزه از اقامه کنندگان تعزیه سنتی در این بخش هستند. وی در طول عمر خود مشغول کشاورزی بود و امرار معاش خود را از راه کشاورزی فراهم می کرد اما در کنار آن به خدمت در آستان اهل بیت (ع) می پرداخت و همین امر موجب پرکت دادن به زندگی اش شد.
استاد تعزیه ایران سر انجام پس از یک عمر خادمی خاندان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) و در 90 سالگی پس از تحمل یک دوره بیماری، در 17 دی سال 1378 به ملکوت اعلی پیوست و پیکر او در آستان مقدس امامزاده عبدالمومن (ع) حبیب آباد و در جوار شهدا آرام گرفت.
بی شک این استاد بزرگ و نام آشنای تعزیه ایران اسلامی، در کنار علما و دیگر مفاخر شهرستان برخوار، یک افتخار بزرگ و غرور آفرین برای مردم حبیب آباد است.
«روحش شاد و یادش گرامی باد»
دو قطعه از تعزیه خوانی مرحوم نبی الله فقیه حبیب آبادی:
منبع: پایگاه تخصصی تعزیه ایران (حبیب آباد)
انتهای پیام/
