به گزارش ندای برخوار؛ «مامان من میترسم.» «از چی دخترم؟» «نمی دونم از همه چی، مثلا مومو» «مومو؟»
«بله، غول شاخ دار، هیولای آدم خوار، همین پرده اتاقم که داره تکون میخوره، کی تکونش میده! نکنه دزد بیاد یا جادوگر بیاد تو اتاق من! مامان من شبا تا نصفه شب نمیتونم بخوابم از ترس و سرمو میکنم زیر پتو…»
اینها بخشی از ترسهای کودکانه است، قطعا بزرگ ترها به این ترسها میخندند، شاید شما هم به آن خندیده باشید، اما این خنده نشان از فراموشی دوران کودکی و تخیلات کودکانه دارد. زمانی که موقع خواب هر وسیله خانه شکل یک حیوان درنده یا هیولا میشد، هر تکان و صدا از پنجره نشان از آمدن دزد یا در زدن هیالو یا جادوگر داشت. البته شاید عدهای این ترس را تجربه نکرده باشند که این نشان از مدیریت و آگاهی صحیح پدر و مادرشان دارد، اما اغلب افراد این تخیلات را در دوران کودکی پرورش داده و خیلی چیزها از حیوانات و حشرات تا اشیاء، اشکال و تصاویر فیلم و سریال و عکسها باعث ترسشان شده است.
انتهای پیام/
