به گزارش ندای برخوار؛ شهید محمود صادقی دهم اردیبهشتماه سال ۱۳۴۶ در روستای علیآباد ملاعلی برخوار چشم به جهان گشود. او تا سوم ابتدایی به تحصیل ادامه داد، ولی به علت مشکلات محل و فقر خانواده مجبور شد به والدین خود کمک کند و علاقه خاصی به ائمه اطهار داشت.
در زمان انقلاب از پای ننشست و با آن سن کم به مبارزه با چماق به دستهای شاه خائن پرداخت. شهید محمود صادقی در پخش اعلامیههای حضرت امام در میان جوانان اقدام میکرد تا اینکه تصمیم گرفت به جبهههای حق علیه باطل برود ولی چون سن او کم بود، از اعزام به جبهه ایشان جلوگیری به عمل میآمد.
پس از آن از طریق امدادگری به جبهه رفت و حدود سه سال به مداوای مجروحین جنگ همت نمود تا موقع سربازی به عضویت سپاه درآمد و حدود هفت ماه در جبهه حق علیه باطل مبارزه کرد و به صدامیان کافر فرصت هجوم به کشور اسلامی را نمیداد.
او فردی جسور و شجاع بود تا اینکه چهارم دیماه سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای چهار در منطقه عملیاتی خرمشهر بر اثر اصابت ترکش نیروهای ازخدابیخبر بعثی که به سرودست او اصابت نمود، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
شهید از وقتی که به سن تکلیف رسید نماز شب را ترک نکرد، واجبات خود را انجام میداد، روزههایش را میگرفت و همیشه به مسجد میرفت؛ او در مراسمهای سوگواری ائمه و شهدا شرکت مینمود و همیشه ذکر خداوند و ائمه را بر لب داشت.
وصیتنامه شهید محمود صادقی
با عرض صمیمانهترین سلامها خدمت آقا امام زمان (عج) منجی عالم بشریت و نایب بر حقش امام خمینی بتشکن تاریخ و مسئولین زحمتکش.
و با عرض سلام خدمت ملت بزرگوار ایران و خانواده عزیزم
وصیت من به جوانان و برادرانم این است که جبهه، دانشگاه عشق و ایثار است. دانشگاهی که فقط باید آمد و دید که با زبان و نامه نمیتوان وصف آن را گفت. دانشگاه خودسازی است و از برادرانم و جوانان میخواهم که جبههها را خالی نگذارند و غفلت امروز ما فردای اسارت باری را برای ما به ارمغان خواهد آورد و جبههها را هیچوقت خالی نگذاریم که اگر جبههها را خالی بگذاریم رهبر را تنها گذاشتهایم.
رهبری که وارث حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) میباشد و آن وقت است که ما هم همانند مردم کوفه جزء خوارج خواهیم بود و از خواهران میخواهم که در زندگی همیشه الگوی آنها حضرت فاطمه زهرا (ص) و زینب کبری باشد و هیچوقت فرهنگ بیگانگان را الگوی خود قرار ندهید. والسلام
انتهای پیام/
