برای پرچم که فقط یک واژه نیست/ ما برگیم، پای همین درخت می‌ریزیم

پشت درختی که‌برگ‌هایش یکی در میان زرد و سبز است و بازمانده تابستان و نوبر پاییز، میل پرچم بلندی خودنمایی می‌کند. پلاک شهدا، گوشه قفسه های یادمان آویزان شده. ذهنم درگیر حرف مادر شهید است و موج پرچم در باد حسابی تماشایی شده. با دیدن رژه آفتاب اول صبح روی سنگ مزار شهدا، این شعر را زیر لب زمزمه می کنم: ما برگیم، پای همین درخت می ریزیم...