به گزارش ندای برخوار؛ شهید گرانقدر ناصر طالبی ۲۰ مرداد ۱۳۴۶ در شهر خورزوق برخوار چشم به جهان گشود. پدرش قديرعلی بود و مادرش ايران نام داشت. تا پايان دوره ابتدایی درس خواند. و به عنوان پاسدار وظيفه در جبهه حضور يافت. وی در نهایت ۳ بهمن ۱۳۶۵ در آبادان بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شاهين شهر واقع است.
وصیتنامه
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند بخشنده مهربان
کل نفس ذائقه الموت وانما توفون اجورکم یوم القیامه فمن خرج عن النار وادخل الجنة فقد فاز وما الحیوه الدنیا الا متاع الغرور.
هرنفسی شربت مرگ را خواهد چشید و محققاً روز قیامت همه شما به مزد اعمال خود کاملاً خواهد رسید، پس هرکس خود را از آتش جهنم دور داشت و به بهشت ابدی درآمد، پیروزی و سعادت ابدی یافت که زندگانی دنیا متاعی فریبنده نخواهد بود.
به نام خداوند قادر متعال و با سلام و درود بیکران خدمت یگانه منجی عالم بشریت حضرت مهدی و نایب برحق آن امام خمینی و با سلام و درود فراوان خدمت خانواده شهدا و اسرا و معلولین و مجروحین جنگ تحمیلی چند کلمهای را به عنوان وصیتنامه مینویسم؛ اول از پدر و مادرم میخواهم مرا به خاطر این همه رنج و زحمت که برای من کشیدهاند و مرا به این سنین رساندهاند ببخشند و مرا حلال کنند و من به عنوان یک بنده حقیر از ملت شهید پرور ایران و مردم شهید پرور خورزوق میخواهم که این جبهههای نبرد حق علیه باطل را خالی نگذارند که این جبههها کارخانه آدمسازی است و از مردم میخواهم که دست از این انقلاب برندارند و با گروهکها و با ستون پنجم مبارزه کنید و نگذارید که اینها در میان ما نفوذ کنند.
و ای مردم شهید پرور ایران از شما میخواهم که این جنگ تحمیلی عراق را به اتمام برسانید و نگویند که دیگر کار ما تمام شده بلکه اول کار است و مواظب باشید که این ابرقدرتها دست از سر ما بر نمیدارند و به این گروهکها و این ضد انقلابیون که میگویند بچههای مردم را به کشتن میدهند این طور نیست بلکه من این راه را آگاهانه انتخاب کردهام و مثل حسین وارد جنگ شدهام و مثل حسین به شهادت میرسم و افتخار میکنم که در این راه عاشقانه به شهادت برسم و ای مردم همانطوری که در آیه شریفه آمده که هرکسی مزه مرگ را خواهد چشید.
پس ای مردم، ای جوانهای عزیز، بهترین مرگ شهادت در راه خداست و برای رضای خدا به شهادت برسید و دست آخر از مردم شهیدپرور خورزوق میخواهم اگر از من اذیتی و آزاری دیدهاند مرا حلال کنند و اگر هم اشتباهی بوده از روی نادانی بود و دیگر امری نیست بجز این که دعای فرج و دعا به امام را فراموش نکنید.
والسلام علیکم ورحمة وبرکاته.
انتهای پیام/
