به گزارش ندای برخوار؛ در تقویم ما روزهایی هستند که نه تنها تاریخ، بلکه «هویت» یک ملت را شکل دادهاند. سوم خرداد، بیتردید یکی از آن روزهای سرنوشتساز است. روزی که خرمشهر، این پاره تن ایران، پس از ۵۷۸ روز اشغال، با خون دلیرترین فرزندان این سرزمین آزاد شد؛ روزی که غرور ملی دوباره جان گرفت و واژه «ما میتوانیم» معنا یافت.
خرمشهر آزاد شد، اما نه فقط با گلوله و تفنگ. خرمشهر را ایمان آزاد کرد؛ باور به نصرت الهی، وحدت دلها، لبیک گفتن به فرمان ولایت و فداکاری مردان و زنانی که از جان خود گذشتند تا ذرهای از خاک میهن به دست دشمن نیفتد.
آزادسازی خرمشهر نماد مقاومت ملتی بود که در سختترین شرایط، با دستان خالی اما دلی پر از امید، در برابر متجاوز ایستاد. دشمن آمده بود تا ایران را بشکند، اما سوم خرداد نشان داد که ایران با نام خدا و خون شهدا شکستناپذیر است.
خرمشهر، فقط یک شهر نیست. خرمشهر یک آرمان است، یک مدرسه است؛ مدرسهای که درس ایمان، غیرت، همبستگی و ولایتمداری میدهد. خرمشهرِ امروز، در قلب هر ایرانی است که برای عزت کشورش تلاش میکند، در قدمهای هر رزمنده مدافع امنیت، در سطر سطر هر معلم متعهد و در قلم هر خبرنگاری که حقیقت را فریاد میزند.
در این روز بزرگ، ما بهعنوان وارثان آن حماسه وظیفه داریم نهفقط یاد شهدا را گرامی بداریم، بلکه فرهنگ مقاومت را در متن زندگی امروزمان جاری کنیم. خرمشهرهایی پیش روی ماست؛ در میدان جنگ روایتها، در جهاد تبیین، در مقابله با جنگ نرم دشمن، و در حفظ وحدت ملی.
خرمشهر را خدا آزاد کرد، اما با دستان مؤمنانی که در عصر بیباوری، ایمان را فریاد زدند و امروز نوبت ماست که فریاد ایمان، بصیرت و ایستادگی باشیم.
یاد شهدا گرامی، راهشان پررهرو، و خرمشهر همیشه زنده باد…
انتهای پیام/