به گزارش ندای برخوار؛ روزهای پایانی جنگ تحمیلی و پس از پذیرش قطعنامه 598، جمهوری اسلامی ایران که هشت سال در برابر استکبار جهانی مقاومت کرده، بار دیگر، از سویی دیگر و توسط یک گروهک تروریستی مورد حمله قرار میگیرد.
گروهک تروریستی مجاهدین خلق یا همان منافقین در ساعت ۱۵:۳۰ روز سوم مردادماه سال 1367 با حمایت کامل ارتش عراق، عملیاتی با نام «فروغ جاویدان» علیه ایران از سمت کرمانشاه آغاز میکند. شعار منافقین «امروز مهران، فردا تهران» بود.
گروهک تروریستی منافقین در یک خطای محاسباتی عمیق، حساب کرده بود که مردم از آنها استقبال میکنند یا به هر شهری که برسند، زندانیها را آزاد میکنند و با همین نیروها ۴۸ ساعته تهران فتح میشود؛ اما این محاسبه از بیخ و بن غلط بود.
در روز حمله منافقین، نیروهای نظامی وابسته به این گروهک تروریستی که با نام ارتش آزادیبخش نامگذاری شده بودند، فاصلهٔ مرز قصر شیرین تا تنگه چهارزبر در ۳۴ کیلومتری غرب کرمانشاه را به سرعت طی کردند ولی با شجاعت، تدبیر، سرعتعمل و دلاوری رزمندگان ایرانی، همانجا زمینگیر شدند.
ساعت 21:30 فرماندهان ارتش از تصرف اسلام آباد غرب خبردار میشوند و تعدادی از نیروها از مرز خسروی، قصرشیرین و سرپل ذهاب به اسلام آباد رسیدند و به سمت کرمانشاه حرکت کردند.
دلاورمردان ارتش و سپاه برای یاری مردم و پاسخ به تجاوز منافقین وارد منطقه شدند و عملیات مرصاد به فرماندهی سپهبد شهید علی صیاد شیرازی برای دفع حمله گروهک تروریستی منافقین آغاز شد.
سپهبد صیاد شیرازی در یک مصاحبهای گفته است: «شبانه خود را به کرمانشاه رساندیم و خلبانهای هوانیروز را توجیه کردم و گفتم وضعیت اضطراری است و بالگردهای کبری باید آماده باشند.»
امیر حسین فردپور از فرماندهان عملیات مرصاد نیز در این باره میگوید: «اولین موشک هلیکوپتر کبری به کامیون مهمات منافقین برخورد میکند و کامیون مهمات منفجر میشود و با این انفجار، نیروهای منافقین حاضر در دشت چهارزبر باور میکنند که به دام افتادهاند.»
در واقع منافقین در عملیاتی که خودشان آن را آغاز کرده بودند، پاسخ سختی از رزمندگان ایرانی دریافت کردند و بعد از گذشت دو روز، کرمانشاه از لوث وجود منافقین پاک شد.
مرصاد در تنگه چهار زبر
محمدرضا بکرانی پژوهشگر دفاع مقدس و دبیر جمعیت جانبازان انقلاب اسلامی استان اصفهان طی یادداشتی بهمناسبت سالروز عملیات مرصاد نوشت:
«استقرار دشمن بعثی در مناطق غربی ایران به ویژه شهرهای قصر شیرین و اسلامآباد پس از هجوم دوباره ارتش عراق در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۶۷ و با توجه به پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد از سوی ایران، شرایط را برای ورود ارتش به اصطلاح آزادی بخش منافقین هموار کرده بود تا اینکه یگانهای این ارتش پوشالین سوار بر ۱۳۰۰ تانک و خودروی نفربر اهدایی که از سوی دولت عراق در اختیار آنها قرار گرفته بود، در مورخ ۳ مرداد ۱۳۶۷ با بدرقه رسمی ارتش عراق و با چتر حمایتی جنگندهها و هلیکوپترهای دشمن وارد خاک ایران شدند.
دشمن منافق سرمست غرور با شعار امروز مهران فردا تهران، غافل از این بود که به سرزمینی قدم نهاده بود که پیش از آن ارتش کامل بعثی عراق با چشم داشت به پارهای از سرزمین ایران و با حمایت دهها کشور، دهانش کوبیده شد و توسط سربازان روحالله تا آن سوی مرزها هزیمت گردیدند و بر هر انسان عاقلی پوشیده نبود که این گونه لشکرکشی فرجامی جز شکست و تباهی و چیزی جز زحمت برای سلحشوران ایرانی در پی نداشت.
و اینگونه بود که تنگه چهار زبر محل تنبیه متجاوزان منافقی شد تا جایی که باید شاعری چون فردوسی میبود تا داستان رزم رزمندگان ایرانی را به تصویر میکشید که چگونه پوزه خصم بد کردار دو رو را با خاک یکسان کردند، آری کاش قلم حکیم طوس سپهبد صیاد شیرازی سپهسالار مرصاد را تزئین کتابش میکرد، امیر سپهبدی که با سربازانش انتقام خون مردم سر پل ذهاب و قصر شیرین و بیماران تیرباران شده بیمارستان اسلام آباد غرب را از مشتی جنایتکار منافق که به روی هموطن خود خنجر کشیدند را گرفتند و دستانی که بیرحمانه جنین از سینه زنان بیرون آوردند را قطع نمودند.
عملیات فروغ جاویدان با نشانه رفتن اسلامیت انقلاب توسط منافقین و شکست آنان در مرصاد توسط رزمندگان سپاه و بسیج و نیروی هوایی ارتش و هوانیروز در تنگه چهار زبر و گردنه حسن آباد نشانه غیرت جوانان ایرانی بود که تاب تحمل منافق را نداشتند و جوانان امروزی این سرزمین مقدس به نور قدسی امام زمان (عج) باید آگاه باشد که هر آن آماده مرصادی دیگر باشد تا دشمنان منافق را در کمین خود گرفتار کند خواه در میدان جنگ یا در میدان فضاهای مجازی دچار استحاله جنگ شناختی دشمن نگردد و با شمشیر آگاهی تارهای عنکبوتی استحاله دشمن را در هم ریزد و به دشمنان بفهماند که جوان ایران اسلامی هرگز از سنگر کمین بیرون نمیآید تا هر دم حرکت دشمنی بدخواهان را با مرصادی دیگر پاسخ دهند.»
انتهای پیام/
